زندگی همان شکست و بلاهایی را که بر سر افراد بدبین می آورد، برای افراد خوش بین نیز پیش می آورد. ما افراد خوش بین آنها را بهتر پشت سر می گذارند. فرد خوشبین پس از شگست قد راست می کند و با تکیه بر زندگی خود که قدری از غنای آن کاسته شده است، از نو آغاز می کند. فرد بد بین از تلاش دست می کشد و به دامان افسردگی فرو می رود. فرد خوش بین به علت انعطاف پذیری خود، در کار و درس و میدان بازی موفق تر است. از سلامت بهتری برخوردار است و به احتمال زیاد بیشتر عمر می کند. البته کمابیش تمام افراد خوش بین در دوره هایی از زندگی به بدبینی خفیف دچار می شوند. در این مقاله در نظر داریم درباره خوشبینی بیشتر توضیح بدهیم.

 

خوشبینی

 

خوش بین شدن به معنای آموختن خودخواهی و خود نمایی بیشتر و رفتارهای تکبر آمیز با دیگران نیست. بلکه این کار، صرفا مجموعه ای از مهارتهاست .که بدانید هنگام شکست چگونه با خود صحبت کنید.  می آموزید که درباره شکست هایتان از منظری تشویق کننده تر با خود گفتگو کنید.

در چه مواردی نباید خوشبینی را بکار بست

رهنمود اصلی به کار نبستن خوشبینی این است که در آن شرایط، از خود بپرسید بهای شکست چیست. در ضورتی که بهای شکست سنگین باشد، خوش بینی راهکار مناسبی نیست.خلبانی که در هواپیما نشسته و باید تصمیم بگیرد که آیا بار دیگر به یخ زدایی هواپیما بپردازد یا نه، فردی که از یک مهمانی پر تنش بر می گرددو می خواهد تصمیم بگیرد کف آیا پشت فرمان اتومبیل بنشیند، نباید خوش بینی را بکار ببرد. دراین موارد بهای شکست  به ترتیب عبارتند از مرگ و تصادف.

اما در صورتی که هزینه شکست اندک باشد، خوش بینی را به کار ببرید. فرد کم رو و خجالتی که این پا و آن پا می کند که سر گفتگو را باز کند، تنها در معرض پذیرفته نشدن قرار دارد و یا کارمند ناخرسندی که با درخواست ترفیع او موافقت نشده صرفا با خطر پذیرفته نشدن مواجه می شود. همه این افراد باید خوش بینی را به کار ببندند.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *